Bestuur

Stichting Arjati is op 7 mei 2009 in Breda opgericht door Magda Wallenburg, Freek Kraus en Stefan Samuels.  Drie bevlogen – Indische Nederlanders van de zogenaamde “tweede generatie” en allen nog geboren in Indonesië. Tijdens het 5-jarig bestaan van Stichting Arjati zijn er wat wisselingen in het bestuur geweest. Het huidige bestuur bestaat uit Ernst Breuer, Dewi van Hoek, Charlene Vodegel en Magda Wallenburg.

Voorzitter

Mijn naam is Magda Wallenburg en ik ben geboren in Manokwari te Nieuw Guinea. Als kind van Indische ouders heb ik de Indische cultuur in de breedste zin van het woord meegekregen.

Door mijn werk bij Stichting  Woonzorgcentrum Raffy in Breda  en de steeds kleiner wordende groep eerste generatie werd ik me steeds bewuster van het verdwijnen van een voor mij belangrijk stuk cultureel verleden.

Als voorzitter van Stichting Arjati zal ik mijn uiterste best doen om onze doelstelling zo goed mogelijk uit te voeren, zodat ook de generaties na ons het Indisch zijn een plek kunnen geven en kunnen blijven herkennen in het dagelijks leven om hun heen.

 

Penningmeester

Mijn naam is Dewi van Hoek, dochter van een Nederlandse moeder en een Moluks-Indische vader.De laatste jaren van mijn opa (van mijn vaders kant) begon hij steeds meer over zijn verleden te praten. Ik vond dit erg interessant, allereerst omdat hij vanuit zijn ervaring aan het vertellen was maar ook omdat er weinig over verteld wordt.

Stichting Arjati heeft er voor gezorgd dat ik steeds meer over de geschiedenis te weten ben gekomen. Daarnaast heb ik via Stichting Arjati kennis mogen maken met een gezellige groep mensen, waarbij overdracht en het uitwisselen van ervaringen centraal staat. Ik hoop dat we met zijn allen dit in stand kunnen houden en ik zet me hier graag voor in.

 

Secretaris

Mijn naam is Charlene Vodegel. Mijn ouders zijn allebei Indisch. Door mijn Indische opvoeding voel ik mij zeker 90% als Indisch meisje door het leven gaan. In die 10% zit natuurlijk Nederlands, ik ben in Rotterdam geboren en getogen in Spijkenisse. Verder is mijn liefde voor Indonesië heel groot, mede omdat ik vier jaar in Jakarta en Surabaya heb gewoond en gewerkt.

 

De laatste vijf jaar ben ik actief in de Indische wereld en probeer zo mijn bijdrage te leveren om de Indische cultuur te behouden. Dit doe ik door met veel Indische mensen te praten en mij in te zetten bij Indische activiteiten voor jong en oud.

 

Algemeen bestuurslid

Mijn naam is Ernst Breuer en ik ben geboren in Waalwijk. Mijn ouders komen van Java. Ik ben van de 2e generatie en heb kinderen die tot de 3e generatie behoren. Het Indisch zijn is voor mij nooit een vraagstuk geweest. Opgegroeid met rijst, loempia en nog meer lekkers, naast de stamppot.

Mijn zoektocht naar mijn Indisch zijn werd steeds meer gewekt door de vele verhalen van mijn moeder. Ze doorbrak de ‘Stilte’ en vertelde over haar jeugd, vooral de leuke en mooie dingen. Maar ook de minder leuke dingen zoals het kampleven en de Bersiap.

Ik ben me er steeds meer in gaan verdiepen, vooral om te begrijpen wat zij en vele anderen, hebben meegemaakt. Teruggaan naar Nederlands – Indië, dat kan niet meer. Maar de geschiedenis van toen, alle herinneringen, goed en minder goed, zijn een onderdeel geworden en gebleven van ons leven. Omdat de Indische geschiedenis ook deel uitmaakt van de Nederlandse geschiedenis, mag dit nooit verloren gaan en moet dit ook  doorverteld blijven worden. Juist omdat er steeds minder mensen zijn die het zelf hebben meegemaakt, is deze overlevering zo belangrijk! Daarom wil ik me als bestuurslid inzetten om de Indische cultuur en de geschiedenis te behouden.

 

Algemeen bestuurslid

stephan splinterMijn naam is Stephan Splinter, 3e generatie Indo. Als kind luisterde ik graag naar de verhalen van opa. Het waren verhalen over zijn leven op Java en het lekkere eten, maar het waren soms ook verhalen van oorlog en ellende. Net als mijn opa ben ik erg geïnteresseerd in geschiedenis.

Als bestuurslid van Stichting Arjati wil ik me inzetten bij het organiseren van activiteiten (o.a. Indische Salons). Het is belangrijk dat de verhalen van onze ouders en grootouders worden doorgegeven aan de nieuwe generatie. Deze verhalen maken immers deel uit van de Nederlandse geschiedenis.